Październik w obiektywie

Październik minął mi wyjątkowo szybko, pewnie dlatego, że był dla mnie szczególnie pracowitym miesiącem. Pisałam już wcześniej, że podjęłam się pewnego ambitnego dla mnie wyzwania. Melduję, że jak dotąd nie spoczęłam na laurach i konsekwentnie każdą wolną chwilę poświęcam na naukę. Można powiedzieć, że całe swoje życie temu podporządkowałam. Podobno mózg tak lubi :) Mam nadzięję, że niedługo pojawią się wymierne efekty.

Tymczasem w październiku za oknem mieliśmy piękną polską jesień. Dokładnie taką, jaką marzyłam uchwycić na zdjęciach. Szkoda tylko, że czasu na spacery "za dnia" było niewiele.. 

Mimo wszystko zapraszam na kilka październikowych migawek z mojej okolicy.

Na szczęście pogoda w weekendy dopisywała i udało mi się zabrać rodziców na spacer w pewne ciekawe miejsce. Kiedyś był to kamieniołom Sadowa Góra, w którym wydobywano kruszywo dla pobliskiej cementowni. Obecnie miejsce to przeobraziło się w Ośrodek Edukacji Ekologiczno-Geologicznej GEOsfera, gdzie na ścianach dawnego wyrobiska widoczne są ślady różnorodnych zjawisk geologicznych. 

Miejsce było kiedyś dnem tropikalnego morza :)

Kamieniołom jest naprawdę ogromny. Na zdjęciu powyżej uchwyciłam tylko niewielki fragment. Między innymi utworzono tutaj plac zabaw dla dzieci oraz miejsce, gdzie można w każdej chwili legalnie rozpalić ognisko. Szczapy drewna czekają na zainterowanych. 

Halloween: nawiedzone miejsca, które chciałabym zobaczyć

Lubicie się bać? Bo ja bardzo. Od małego lubiłam opowieści z dreszczykiem. Sama też lubiłam zmyślać tego typu historie, strasząc koleżanki i kolegów z podwórka. Jako dziecko miałam niezwykle bujną wyobraźnię. 

Moja siostra do dzisiaj nie może spać, jak sobie przypomni starą szafę u naszej babci, która lubiła samoistnie otwierać się. Zawsze powtarzałam jej, że jeśli zdarzy się to w nocy, to niech pod żadnych pozorem nie spogląda w jej stronę, bo wtedy ujrzy w środku kobietę w długiej ciemnej sukni, z wysoko upiętymi włosami, która przez wiele godzin tortur i niewyobrażalnego bólu, stała się wampirem żywiącym się ludzką krwią. Kobieta ta zanim trafiła w ręce swoich oprawców, była żoną zamożnego podróżnika, który został zamordowany przez swoich współtowarzyszy, przekonanych  o tym, że ukrył on w swojej posiadłości niezwykły skarb. 

Prawdopodobnie, jako paroletnie dziecko, motyw ten zaczerpnęłam z jakiegoś filmu, także jeżeli wiecie co to za film, to dajcie proszę znać, bo bardzo jestem ciekawa.

Przy okazji Halloween postanowiłam podzielić się z Wami, pięcioma nawiedzonymi miejscami, które bardzo chciałabym kiedyś zobaczyć na własne oczy. Słyszeliście już o nich?

Chorwacja: zwierzęta w moim obiektywie

Patrząc na fanpage bloga nie da się ukryć, że uwielbiam zwierzęta. Zwłaszcza fotografowanie zwierząt sprawia mi ogromną przyjemność. Niestety w chwili obecnej nie mam żadnego zwierzaka w domu. Bardzo nad tym ubolewam i mam ogromną nadzieję, że to się niedługo zmieni. Tymczasem chciałam wam przedstawić fotografie zwierząt, jakie udało mi się uwiecznić w trakcie mojego tegorocznego pobytu w Chorwacji. Z każdym z tych zdjęć wiąże się ogrom wspomnień.

Osiołek w rolniczej części Splitu

Osiedlowy wróbelek

Podróż moich marzeń: plaża świn

Już sama nie wiem co bardziej przyciąga mnie do tego miejsca, czy możliwość wygrzewania się w słońcu na tych rajskich plażach czy możliwość zobaczenia na własne oczy tamtejszych świnek pluskających się w turkusowej wodzie. Faktem jednak jest, że gdyby udało mi się kiedyś tam wybrać, to byłaby to podróż mojego życia. Co do świnek to niestety dalej nie wiadomo jak się tam znalazły. Jedni twierdzą, że udało im się uratować z rozbitego statku, drudzy natomiast twierdzą, że to chwyt marketingowy mający na celu przyciągniecie turystów na Big Major Cay. Tak czy inaczej, świnki są niesamowite: bardzo towarzyskie, uwielbiają pływać i dobrze potrafią o siebie zadbać. Ciekawa jestem czy ich widok również was rozczula? Mnie bardzo. W końcu nie codziennie widzi się świnki wylegujące się na białym piasku tropikalnej plaży, które na widok nadpływających ludzi pędem wpadają do krystalicznie czystej wody  i płyną ich powitać :) Zobaczcie sami tutaj.

Chorwacja: Twierdza Klis

Ciekawa jestem czy też jesteście, tak jak ja, fanami serialu Gra o tron. Jeśli tak to mam dla was ciekawostkę. Będąc jeszcze w Chorwacji dowiedzieliśmy, że m.in. w twierdzy Klis, położonej 10 km od Splitu, kręcone były sceny do 4 serii. Koniecznie musieliśmy odwiedzić to miejsce. Na szczęście trafiliśmy na przepiękną pogodę. Widoki były niesamowite.

Twierdza ta, wybudowana na kamiennym zboczu na wysokości 360 m n.p.m., wybudowana była przez Rzymian i ma dość bogatą historię. Jest symbolem walki z Turkami i uznawana jest za jeden z cenniejszych zabytków Chorwacji. Ostatni raz wykorzystywana była do celów obronnych podczas II wojny światowej. 

Gdzie jest burza?

Za co kocham internet? Przede wszystkim za to, że umożliwia ogromny przepływ informacji. Wchodząc na jakąkolwiek stronę z wiadomościami, dowiadujemy się również, co dzieje się na drugim końcu świata. Daje mi to poczucie, że wszystko jest możliwe. Dzisiaj jestem tutaj, ale kto wie, za tydzień może spełnić się moje marzenie i poranki będę witać na cudnej karaibskiej plaży :) 

No dobra, tak pięknie to może jednak nie jest, ale chociaż w internecie cały świat jest w zasięgu ręki. A ostatnio nawet łowcą burz można być, nie wychodząc z domu :) 

Jeśli również interesujecie się zjawiskami atmosferycznymi, to polecam gorąco moje ostatnie odkrycie, stronę lightningmaps.org. Można na niej w czasie rzeczywistym obserwować doziemne wyładowania atmosferyczne. Póki co jedynie w Europie, Ameryce Północnej i Środkowej. W chwili zarejestrowania wyładowania, na mapie Google pokazuje się pomarańczowy punkt, który wraz z upływem czasu zmienia kolor na jaśniejszy. Po zbliżeniu na mapie można dokładnie zobaczyć, gdzie uderzył piorun i jaki był jego zasięg. 

Polecam włączyć dźwięk :)

Mamy też możliwość zobaczenia, które stacje zarejestrowały dane wyładowanie atmosferyczne.

Wszystkie dostępne opcje możemy włączać/wyłączać według uznania w prawym górnym rogu.

Miłego obserwowania! :)

Chorwacja: Co warto zobaczyć w Splicie? Widoki ze wzgórza Marjan

W poprzednim poście zachęcałam gorąco, żeby będąc w Splicie koniecznie udać się na wzgórze Marjan, skąd jest przepiękny widok na miasto i całą okolicę. Dzisiaj ciąg dalszy. Jak widać na fotorelacji Marjan zdobyty. Flaga chorwacka w zasięgu ręki. Znajduje się tam dość duża platforma widokowa. Nareszcie można zobaczyć z góry nieco nowszą część miasta oraz zatokę kasztelańską, gdzie usytuowany jest przemysł stoczniowy. Na zdjęciach zauważyć można również legendarny stadion Poljud,  na którym swoje mecze rozgrywa Hajduk Split, jeden z największych klubów piłkarskich w Chorwacji. 

"Nareszcie można odpocząć."

Zapraszam do obejrzenia fotorelacji :)

Chorwacja: Co warto zobaczyć w Splicie? Wzgórze Marjan

Widok na Split

Jak już wcześniej pisałam, Split zrobił na mnie przeogromne wrażenie. Tym razem udałam się tam na dłużej. Chciałam poznać jego historię i zobaczyć jak żyją obecnie jego mieszkańcy.

Miejscem szczególnym dla mnie jest pokryte sosnowym lasem wzgórze Marjan, znajdujące się w zachodniej części miasta. Nie dość, że rozpościera się z niego przepiękny widok na okolicę, to jeszcze jest to miejscem idealnym do rekreacji. Znajdują się tu liczne plaże, trasy biegowe, korty tenisowe, boiska to gry w piłkę oraz miejski ogród zoologiczny. Na wzgórzu usytuowany został także Instytut Oceanografii i Rybołówstwa. Mieszkańcy uwielbiają to miejsce. 

Na górę najszybciej można się wspiąć się idąc od strony starówki. Polecam przeuroczą małą uliczkę wyłożoną kamiennymi schodami (ul. Sensjka). Można spotkać tam ciekawe towarzystwo.

Zapraszam do oglądania :)

"Ja tu pilnuję."

Wiosna w industrialnych klimatach

Bo najlepiej jest na hałdzie

 Zapraszam :)

Chorwacja - przygoda z żeglarstwem

Najpiękniejsze wspomnienia z zeszłego roku...

Moja przygoda z żeglarstwem zaczęła się właśnie tutaj... w zatłoczonej Marinie ACI Split u podnóża wzgórza Marjan. Tutaj spędziliśmy pierwszą noc w Chorwacji. 

Poranek u podnóża wzgórza Marjan.

Niedługo wypłynęliśmy w stronę wyspy Brać.

Ze Splitu dopłynęliśmy do portowego miasteczka Milna. 

Jeden z wielu opuszczonych serbskich domów. Niektóre są w katastrofalnym stanie. 

Niestety koszty wyczarterowania jachtu i cumowania w portach nie pozwalały nam na dłuższe zwiedzanie. Większość czasu spędziliśmy na żeglowaniu, podziwiając piękne zakątki u wybrzeża chorwackich wysp.

Milna będzie mi się kojarzyć z najlepszych portowym sanitariatem, z cmentarzem (zazwyczaj tam rośnie najwięcej cyprysów - działają na mnie jak magnez), z wieczorno-nocną pieszą wycieczką w głąb wyspy (uwielbiam zwiedzanie w totalnych ciemnościach!), z pierwszym gajem oliwnym jaki widziałam na własne oczy. 

To tam zakochałam się w obłędnym dźwięku cykad i odkryłam, że najlepiej czuję się w otoczeniu pinii i cyprysów.

Poranek na wyspie Vis. Niestety port dość mały. Nie mieliśmy już gdzie przycumować i musieliśmy skorzystać z bojki. Na ląd zmuszeni byliśmy dostawać się pontonem, co było sporym utrudnieniem. Zwiedzanie przerwała nam pierwsza chorwacka burza. Tak silna, że porwała ponton naszej Crazy Love. Na szczęście dobrzy ludzie z sąsiednich jachtów przyszli  nam z pomocą i w trakcie nocnej międzynarodowej obławy znaleziono zgubę.

 W Vis po raz pierwszy zobaczyłam granaty na drzewie. Każdy kto mnie zna, wie że to mój ulubiony owoc. I jak tu nie zakochać się w Chorwacji :) 

Opuncje w Vela Luka. Tutaj spędziliśmy kolejny dzień. Port malutki. Noc na bojce. 

Widok na port.

Poranek w Vela Luka. Nie należę do "skowronków" ani też nie jestem zapalonym fotografem. Jednak wczesne poranki na pokładzie jachtu należały tylko do mnie. W Polsce rzadko kiedy czuje taki nadmiar energii. 

Crazy love na głębokości 10 metrów w porcie Vela Luka. Woda obłędna. Dno na wyciągnięcie ręki.

Mój letni domek gdzieś na wyspie Korćula. Klucze są pod wycieraczką :) 

Hvar

Niestety w Hvarze ciężko znaleźć miejsce do przycumowania. Wszystkie jachty kierowane są do ACI Palmiżana. Bardzo żałuje, że nie udało nam się zwiedzić miasteczka. Wygląda przepięknie. Jednak to Palmiżana okazała się moim rajem :)

Wyspy Piekielne - ACI Palmiżana. Żałuje, że tak mało zdjęć zrobiłam. Po prostu byłam oszołomiona pięknem tego miejsca. Tyle pinii naraz nigdzie wcześniej nie widziałam :) 

Noc w raju. W tle bardzo widowiskowa burza nad wyspą Hvar. Naprawdę niezapomniane chwile. 

Oczywiście wybraliśmy się na nocną wyprawę w najdalszą i najdzikszą część wyspy. Jak to ja, znudzona już robieniem zdjęć burzy, postanowiłam sama trochę rozeznać wyspę i w ciemności oddaliłam się w nieznane. Dotarłam do miejsca, gdzie zaczynały się ogromne skały a morze z dużą siłą o nie uderzały. Usiadłam. To była ta magiczna chwila, kiedy ma się wrażenie, że życie zwolniło, chwila którą pamięta się do końca swoich dni. Tak bardzo jej się oddałam się, że w pewnym momencie miałam wrażenie, że słyszę melodię nuconą przez kobiece głosy. Mocno przestraszona uciekłam jak najszybciej potrafiłam.  

Oczywiście zaraz po przebudzeniu przyszliśmy tu ponownie uwiecznić to magiczne miejsce. Syren już nie było :)  Po powrocie do portu wyruszyliśmy dalej - w stronę Starego Gradu. Po drodze złapał nas sztorm. Po raz pierwszy zmuszona byłam zejść pod pokład i uciąć sobie drzemkę. Obudziłam się nowo narodzona. Nie było już śladu po deszczowych chmurach.

Nie byłabym sobą gdybym nie szukałam miejsc, gdzie można się wspiąć jak najwyżej i rozejrzeć dookoła.

Widok w drugą stronę. W tle widać wybrzeże na lądzie - niedaleko Makarskiej.

W Starym Gradzie czekając przed sklepem na przedmęża i pilnując jego wielkiej torby z obiektywami przykułam uwagę znanego chorwackiego fotografa Petar'a Botteri. Oczywiście nie uwierzyłam mu kim jest :)

Jeśli chcecie zobaczyć te piękne miasteczko jego oczami to zapraszam tutaj. 

W drodze powrotnej.

Nad Splitem ciężkie burzowe chmury.

Jednak pogoda zrobiła nam miłą niespodziankę :)

Mury pałacu Dioklecjana. Po ich przekroczeniu odłożyłam aparat. Nie umiałam ogarnąć piękna tego miejsca. To był zupełnie inny świat. Musicie to zobaczyć na własne oczy, bo żadna fotografia nie odda klimatu tego miejsca.

Uwielbiam zwierzęta :)

Zachód słońca. Powrót do mariny.

Ostatnia noc na chorwackim wybrzeżu. I jak tu się pożegnać z tak pięknym miejscem?  Dzisiaj już wiem, że za niecały miesiąc wrócę tam znowu. Na dłużej :)