Październik w obiektywie

Październik minął mi wyjątkowo szybko, pewnie dlatego, że był dla mnie szczególnie pracowitym miesiącem. Pisałam już wcześniej, że podjęłam się pewnego ambitnego dla mnie wyzwania. Melduję, że jak dotąd nie spoczęłam na laurach i konsekwentnie każdą wolną chwilę poświęcam na naukę. Można powiedzieć, że całe swoje życie temu podporządkowałam. Podobno mózg tak lubi :) Mam nadzięję, że niedługo pojawią się wymierne efekty.

Tymczasem w październiku za oknem mieliśmy piękną polską jesień. Dokładnie taką, jaką marzyłam uchwycić na zdjęciach. Szkoda tylko, że czasu na spacery "za dnia" było niewiele.. 

Mimo wszystko zapraszam na kilka październikowych migawek z mojej okolicy.

Na szczęście pogoda w weekendy dopisywała i udało mi się zabrać rodziców na spacer w pewne ciekawe miejsce. Kiedyś był to kamieniołom Sadowa Góra, w którym wydobywano kruszywo dla pobliskiej cementowni. Obecnie miejsce to przeobraziło się w Ośrodek Edukacji Ekologiczno-Geologicznej GEOsfera, gdzie na ścianach dawnego wyrobiska widoczne są ślady różnorodnych zjawisk geologicznych. 

Miejsce było kiedyś dnem tropikalnego morza :)

Kamieniołom jest naprawdę ogromny. Na zdjęciu powyżej uchwyciłam tylko niewielki fragment. Między innymi utworzono tutaj plac zabaw dla dzieci oraz miejsce, gdzie można w każdej chwili legalnie rozpalić ognisko. Szczapy drewna czekają na zainterowanych. 

Wrzesień w obiektywie

Keep calm & be awesome

Dzisiaj będzie nostalgicznie. Zacznę od tego, że już 10 lat nie słyszałam szkolnego dzwonka. Kiedy ten czas upłynął? Nie mam pojęcia. Ale jedno jest pewne. Bardzo, ale to bardzo, tęsknię za tym okresem mojego życia. 

Zdecydowanie należałam do tych uczniów, którzy co roku nie mogli doczekać się września. Lubiłam wakacje i wszystko co się z nimi wiązało. Jednak to szkoła była dla mnie źródłem największych emocji. Pierwsze miłości, szkolne przyjaźnie. Wszystko było takie intensywne. Nawet słuchanie muzyki było zupełnie innym doznaniem niż teraz. Może to wiązało się z tym, że wychowywałam się w zupełnie innych czasach. Przed erą internetu. Wtedy nic nie było na wyciągnięcie ręki. Było jak gwiazdka z nieba. :) I to uczucie, że całe życie przed nami, że wszystko jest możliwie, że na wszystko jeszcze jest czas. 

Nie miałam łatwego dzieciństwa. Często się przeprowadzaliśmy z rodzicami, co wiązało się ze zmianą szkoły, znajomych, całego otoczenia. Jednak mimo wszelkich trudności, a uwierzcie mi, było ich sporo, szalenie miło wspominam okres szkolny i nie miałabym nic przeciwko, aby co roku przygotowywać się do matury wraz z Edwardem Cullen'em ;) 

Nie da się ukryć, że do dzisiaj uwielbiam też wszelkie filmy, seriale, książki, gdzie przewija się wątek szkolny, jak Pretty Little Liars, Gossip Girl, The Vampire Diaires, The Lying Game, Internat, One Tree Hill itd. Ciekawa jestem, czy kiedyś wyrosnę z tego. Obawiam się, że nie. Jednak najgorsze jest to, że nie potrafię spokojnie przejść koło zeszytów, książek, notesów, kalendarzy i innych materiałów szkolnych. Nie trafia do mnie, że już nie potrzebuję tych wszystkich pięknych rzeczy, a przynajmniej nie w takiej ilości, w jakiej chciałabym mieć ;)

A to moje nowe zeszyty do słówek. Prawda, że piękne? ;)

Miejsce idealne do wypoczynku: Stobreč

Jak już wiecie z moich poprzednich postów, moja tegoroczna wyprawa do Chorwacji była ukierunkowana na to, żeby jak najlepiej poznać miasto Split. Z drugiej strony bardzo też tęskniłam za klimatem małych portowych miasteczek, gdzie odnosi się wrażenie, że czas płynie wolniej. Z tego też powodu przy szukaniu noclegu nasz wybór padł na Stobreč, urokliwe miasteczko położone na wybrzeżu środkowej Dalmacji niedaleko Splitu. 

Czas wolny

Dzisiaj za oknem u mnie aura jesienna. Temperatura ledwo dobiła 15 stopni Celsjusza. Siedzę opatulona w mój ulubiony kocyk i przeglądając stare fotografie, odpoczywam po wczorajszym spacerowym maratonie. Na szczęście udało mi się wczoraj skorzystać ze słonecznej pogody i nadrobić zaległości w eksplorowaniu mojej okolicy. 

A dookoła jak grzyby po deszczu powstają nowe inwestycje deweloperskie i nowa infrastruktura drogowa. Z jednej strony cieszy mnie fakt, że moje miasto rozwija się tak dynamicznie, z drugiej strony tęsknie za jego dawnych obliczem. Okolica uwieczniona na powyższych zdjęciach jeszcze nie tak dawno wyglądała zupełnie inaczej. W miejscu tego okazałego budynku kiedyś znajdowała się stadnina koni, którą otaczały piękne łąki. Cieszyło mnie ogromnie, że jest niedaleko centrum miasta takie miejsce, gdzie mogłam poczuć wiejskie klimaty i naprawdę odpocząć. Teraz naprawdę ciężko spotkać gdzieś w okolicy pola zbożowe wypełnione makami i chabrami. Bardzo mi tego brakuje.

Spacer uważam jednak za udany, szkoda tylko że na większości zrobionych wczoraj zdjęć widać żurawia budowlanego w tle :)

Chorwacja: zwierzęta w moim obiektywie

Patrząc na fanpage bloga nie da się ukryć, że uwielbiam zwierzęta. Zwłaszcza fotografowanie zwierząt sprawia mi ogromną przyjemność. Niestety w chwili obecnej nie mam żadnego zwierzaka w domu. Bardzo nad tym ubolewam i mam ogromną nadzieję, że to się niedługo zmieni. Tymczasem chciałam wam przedstawić fotografie zwierząt, jakie udało mi się uwiecznić w trakcie mojego tegorocznego pobytu w Chorwacji. Z każdym z tych zdjęć wiąże się ogrom wspomnień.

Osiołek w rolniczej części Splitu

Osiedlowy wróbelek

Chorwacja: Twierdza Klis

Ciekawa jestem czy też jesteście, tak jak ja, fanami serialu Gra o tron. Jeśli tak to mam dla was ciekawostkę. Będąc jeszcze w Chorwacji dowiedzieliśmy, że m.in. w twierdzy Klis, położonej 10 km od Splitu, kręcone były sceny do 4 serii. Koniecznie musieliśmy odwiedzić to miejsce. Na szczęście trafiliśmy na przepiękną pogodę. Widoki były niesamowite.

Twierdza ta, wybudowana na kamiennym zboczu na wysokości 360 m n.p.m., wybudowana była przez Rzymian i ma dość bogatą historię. Jest symbolem walki z Turkami i uznawana jest za jeden z cenniejszych zabytków Chorwacji. Ostatni raz wykorzystywana była do celów obronnych podczas II wojny światowej. 

W moim obiektywie: lato w pełni

Chorwacja: Co warto zobaczyć w Splicie? Widoki ze wzgórza Marjan

W poprzednim poście zachęcałam gorąco, żeby będąc w Splicie koniecznie udać się na wzgórze Marjan, skąd jest przepiękny widok na miasto i całą okolicę. Dzisiaj ciąg dalszy. Jak widać na fotorelacji Marjan zdobyty. Flaga chorwacka w zasięgu ręki. Znajduje się tam dość duża platforma widokowa. Nareszcie można zobaczyć z góry nieco nowszą część miasta oraz zatokę kasztelańską, gdzie usytuowany jest przemysł stoczniowy. Na zdjęciach zauważyć można również legendarny stadion Poljud,  na którym swoje mecze rozgrywa Hajduk Split, jeden z największych klubów piłkarskich w Chorwacji. 

"Nareszcie można odpocząć."

Zapraszam do obejrzenia fotorelacji :)

Wiosna w industrialnych klimatach

Bo najlepiej jest na hałdzie

 Zapraszam :)

Chorwacja - przygoda z żeglarstwem

Najpiękniejsze wspomnienia z zeszłego roku...

Moja przygoda z żeglarstwem zaczęła się właśnie tutaj... w zatłoczonej Marinie ACI Split u podnóża wzgórza Marjan. Tutaj spędziliśmy pierwszą noc w Chorwacji. 

Poranek u podnóża wzgórza Marjan.

Niedługo wypłynęliśmy w stronę wyspy Brać.

Ze Splitu dopłynęliśmy do portowego miasteczka Milna. 

Jeden z wielu opuszczonych serbskich domów. Niektóre są w katastrofalnym stanie. 

Niestety koszty wyczarterowania jachtu i cumowania w portach nie pozwalały nam na dłuższe zwiedzanie. Większość czasu spędziliśmy na żeglowaniu, podziwiając piękne zakątki u wybrzeża chorwackich wysp.

Milna będzie mi się kojarzyć z najlepszych portowym sanitariatem, z cmentarzem (zazwyczaj tam rośnie najwięcej cyprysów - działają na mnie jak magnez), z wieczorno-nocną pieszą wycieczką w głąb wyspy (uwielbiam zwiedzanie w totalnych ciemnościach!), z pierwszym gajem oliwnym jaki widziałam na własne oczy. 

To tam zakochałam się w obłędnym dźwięku cykad i odkryłam, że najlepiej czuję się w otoczeniu pinii i cyprysów.

Poranek na wyspie Vis. Niestety port dość mały. Nie mieliśmy już gdzie przycumować i musieliśmy skorzystać z bojki. Na ląd zmuszeni byliśmy dostawać się pontonem, co było sporym utrudnieniem. Zwiedzanie przerwała nam pierwsza chorwacka burza. Tak silna, że porwała ponton naszej Crazy Love. Na szczęście dobrzy ludzie z sąsiednich jachtów przyszli  nam z pomocą i w trakcie nocnej międzynarodowej obławy znaleziono zgubę.

 W Vis po raz pierwszy zobaczyłam granaty na drzewie. Każdy kto mnie zna, wie że to mój ulubiony owoc. I jak tu nie zakochać się w Chorwacji :) 

Opuncje w Vela Luka. Tutaj spędziliśmy kolejny dzień. Port malutki. Noc na bojce. 

Widok na port.

Poranek w Vela Luka. Nie należę do "skowronków" ani też nie jestem zapalonym fotografem. Jednak wczesne poranki na pokładzie jachtu należały tylko do mnie. W Polsce rzadko kiedy czuje taki nadmiar energii. 

Crazy love na głębokości 10 metrów w porcie Vela Luka. Woda obłędna. Dno na wyciągnięcie ręki.

Mój letni domek gdzieś na wyspie Korćula. Klucze są pod wycieraczką :) 

Hvar

Niestety w Hvarze ciężko znaleźć miejsce do przycumowania. Wszystkie jachty kierowane są do ACI Palmiżana. Bardzo żałuje, że nie udało nam się zwiedzić miasteczka. Wygląda przepięknie. Jednak to Palmiżana okazała się moim rajem :)

Wyspy Piekielne - ACI Palmiżana. Żałuje, że tak mało zdjęć zrobiłam. Po prostu byłam oszołomiona pięknem tego miejsca. Tyle pinii naraz nigdzie wcześniej nie widziałam :) 

Noc w raju. W tle bardzo widowiskowa burza nad wyspą Hvar. Naprawdę niezapomniane chwile. 

Oczywiście wybraliśmy się na nocną wyprawę w najdalszą i najdzikszą część wyspy. Jak to ja, znudzona już robieniem zdjęć burzy, postanowiłam sama trochę rozeznać wyspę i w ciemności oddaliłam się w nieznane. Dotarłam do miejsca, gdzie zaczynały się ogromne skały a morze z dużą siłą o nie uderzały. Usiadłam. To była ta magiczna chwila, kiedy ma się wrażenie, że życie zwolniło, chwila którą pamięta się do końca swoich dni. Tak bardzo jej się oddałam się, że w pewnym momencie miałam wrażenie, że słyszę melodię nuconą przez kobiece głosy. Mocno przestraszona uciekłam jak najszybciej potrafiłam.  

Oczywiście zaraz po przebudzeniu przyszliśmy tu ponownie uwiecznić to magiczne miejsce. Syren już nie było :)  Po powrocie do portu wyruszyliśmy dalej - w stronę Starego Gradu. Po drodze złapał nas sztorm. Po raz pierwszy zmuszona byłam zejść pod pokład i uciąć sobie drzemkę. Obudziłam się nowo narodzona. Nie było już śladu po deszczowych chmurach.

Nie byłabym sobą gdybym nie szukałam miejsc, gdzie można się wspiąć jak najwyżej i rozejrzeć dookoła.

Widok w drugą stronę. W tle widać wybrzeże na lądzie - niedaleko Makarskiej.

W Starym Gradzie czekając przed sklepem na przedmęża i pilnując jego wielkiej torby z obiektywami przykułam uwagę znanego chorwackiego fotografa Petar'a Botteri. Oczywiście nie uwierzyłam mu kim jest :)

Jeśli chcecie zobaczyć te piękne miasteczko jego oczami to zapraszam tutaj. 

W drodze powrotnej.

Nad Splitem ciężkie burzowe chmury.

Jednak pogoda zrobiła nam miłą niespodziankę :)

Mury pałacu Dioklecjana. Po ich przekroczeniu odłożyłam aparat. Nie umiałam ogarnąć piękna tego miejsca. To był zupełnie inny świat. Musicie to zobaczyć na własne oczy, bo żadna fotografia nie odda klimatu tego miejsca.

Uwielbiam zwierzęta :)

Zachód słońca. Powrót do mariny.

Ostatnia noc na chorwackim wybrzeżu. I jak tu się pożegnać z tak pięknym miejscem?  Dzisiaj już wiem, że za niecały miesiąc wrócę tam znowu. Na dłużej :)